Training is herhalen-belonen-herhalen…

En dan is het al snel tijd voor de training van je puppy. Er valt heel veel te leren. Te beginnen met zindelijkheid en dan leren wat je allemaal niet mag eten en slopen.

Ook wij hebben veel geleerd. Maar het aller belangrijkste is geduldig blijven. Maar ook om niet boos te worden. Ons geduld werd regelmatig flink op de proef gesteld. Niet boos worden is ook makkelijker gezegd dan gedaan. Wanneer je hondje voor de zoveelste keer aan iets zit te knagen wat niet mag is het een ware beproeving om ‘m, bij wijze van spreken, niet op Marktplaats te zetten.

Het voelt als een hele overwinning als je hondje opeens alleen nog maar buiten poept. De eerste maanden juich je hem toe en stopt ‘m snoepjes toe alsof je iemands verjaardag viert. Het lijkt wel of een hond begrijpt dat je vrolijk wordt als hij zijn behoefte buiten doet. Maar uiteraard gaat het om het snoepje! Feitelijk is een hond een corrupt wezen; je kunt ze eenvoudig omkopen. Een rondje lopen moet met vaste regelmaat en vooral niet te kort. Puppy’s vinden het heerlijk om uitgebreid te snuffelen. Daar moet je ze echt de tijd voor geven. Als beloning krijg je dan een dikke drol. Wij blij, hondje blij. Lauri is nu 4 jaar en er is niet veel veranderd. Snuffelen is zijn grote passie. Vooral als ‘s-morgens het gras bevroren is en ‘s-middags de zon de boel heeft ontdooid. Blijkbaar ruikt alles dan opeens heel anders.

Puppytraining

Een puppy heeft dus nog van alles te leren. Allerlei heerlijk ruikende voorwerpen van straat eten is een ding. Wij hebben veel ganzen rond ons huis en vooral in de zomer liggen hun uitwerpselen in grote hoeveelheden werkelijk overal. Een hondje moet dan leren dan het géén lekkernijen zijn. Ook leren luisteren om bijvoorbeeld naar je toe te komen als jij dat wilt, of andere honden lekker laten lopen of er niet bang van te zijn. Dat zijn allemaal ingrediënten van een puppy training.

Bij ons in de buurt is er een heel betaalbare puppytraining op een mooi omheind grasveld. Dus waarom niet? Zeker als het ook nog mooi weer is kun je er veel plezier aan beleven.

De lessen begonnen met het leren meelopen met het baasje. Gevolgd door het naar je toe komen als je hem roept. Ook een heel praktische les: lekkere dingen op straat laten liggen…

Helaas was onze pup niet de beste van de klas. Waar andere hondjes na een paar lessen keurig meeliepen en enthousiast naar hun baasjes renden, was die van ons meer geïnteresseerd in andere hondjes en het verkennen van de omgeving. Toen de lerares zei dat iedereen nu luisterde, behalve Lauri, was dat voor ons meteen de laatste les.

Blijf consequent tijdens de training

Na die niet zo succesvolle puppytraining zijn we zelf, uiteraard, verder gegaan met de lessen. Gewoon lekker in en rond het huis. Alles nam heel wat tijd in beslag, maar we hielden vol en bleven vooral consequent. Na tientallen keren proberen (met minstens zoveel snoepjes) zat het “blijf” commando er goed in. Wat was dat een overwinning! “zit” en “kom hier” werkten perfect. Uiteraard is misschien wel het belangrijkste commando “nee”. Dat laatste is lastiger, want daar zit niet echt een beloning aan vast. Maar als wij Lauri streng aankeken en goed hard “nee” riepen dan stopte hij uiteindelijk wel met z’n stoute dingen.

Bedelen tijdens het eten is in het begin best wel leuk om te zien. Maar we bleven consequent: alleen tijdens het avondeten kon Lauri wat lekkers krijgen. We gaven niet toe en op den duur gaf hij het maar op.

Privé training

Maar er bleven toch nog wat dingen die wij niet voor elkaar kregen. Lauri leek snel bang van andere honden. En hij kon wat ons betreft best wel beter luisteren. Gelukkig vonden wij een professionele dame met veel ervaring. Enkele maanden na de niet zo succesvolle puppytraining kreeg Lauri privélessen. Iedere keer een heel uur was alle aandacht voor hem. En dat ging veel beter. Of het door de trainster kwam, of dat hij alleen was en minder minder afgeleid werd zullen we niet weten, maar hij had er veel plezier van en wij ook.

Nooit te oud om te leren

Dat geldt niet alleen voor mensen. Lauri heeft het afgelopen jaar geleerd om goed naar ons te luisteren. We moeten zelfs op onze woorden passen, want als wij bijvoorbeeld over iets buiten praten, dan staat hij al voor de deur, want “naar buiten”, betekent lekker snuffelen en rennen. Het noemen van namen van bekenden van hem maakt het al vrolijk. Maar wat wij nog het leukst vinden, is dat hij geen commando’s meer nodig heeft. Hem toespreken met zinnen als “ga jij eens lekker zitten”, of “kom eens kijken”, “breng dit maar naar vrouwtje” en “we gaan slapen” is alsof je met een kind praat. Hij begrijpt dat in een fractie van een seconde. Dus op basis daarvan is een deel van de training goed gelukt.

Gewoonte dier

Onze hond is inmiddels een echt gewoonte dier. Als we een kwartiertje later zijn, met uitlaten of eten geven, dan laat hij dat duidelijk merken. Ook heel leuk: als we weer thuis zijn van het uitlaten, dan maken we altijd even zijn poten schoon. Dat doen we al jaren in dezelfde volgorde, te beginnen bij zijn linker achterpoot. Lauri weet die volgorde en tilt zelf zijn pootjes in de juiste volgorde op, zodat wij er goed bij kunnen. Daar was dus geen training voor nodig.

Wij laten Lauri 4 keer per dag uit. Toen hij nog een puppy was deden we dat tenminste 6 keer. Nu doen we dat meteen als we opstaan, voordat we gaan lunchen, voordat we gaan dineren en voordat we gaan slapen. Na afloop, dus na de snelle schoonmaak krijgt hij altijd 3 brokjes. Dat weet hij, dus na die 3 brokjes gaat ie meteen andere dingen doen en wacht niet op een 4e.

Hij blijft altijd in onze buurt. Door het hele huis hebben we mandjes staan. Dus als mijn vrouw in haar kantoortje zit, dan ligt Lauri bij haar in een mandje. Zitten wij aan de eettafel, dan ligt Lauri er naast, ook in een mandje. Kijken we tv, dan ligt hij tussen ons in op de bank. Ook als we gaan slapen dan ligt hij tussen ons in, op zijn eigen dekentjes.

Helaas heeft Lauri een gewoonte die we minder leuk vinden. Onze woonkamer is op de eerste etage en vanaf daar kan hij de hele straat, en verder, overzien. Er is een aantal honden die hij vanaf het begin blijkbaar niet zo leuk vindt en dat geldt ook voor de meeste katten. Als één van die katten of honden in de buurt van onze woning komt dan blaft hij. Verrassend hoe veel lawaai uit zo’n hondje kan komen. Andere honden en katten kijkt hij na en blijft dan stil. Alle trucs die we konden verzinnen hebben we al geprobeerd; bijvoorbeeld een snoepje geven als hij een keertje niet blaft. We hebben plissé gordijnen die we naar boven en/of naar beneden kunnen doen. Als het te gek wordt dan we die even omlaag, dan ziet hij niets meer en is hij weer stil.

Heel soms, als hij lekkere dingen in de keuken ruikt en er niets van krijgt, gaat hij stoute dingen doen. Lauri weet dat hij van de planten af moet blijven, maar als hij zijn zin niet krijgt gaat hij toch even proberen een blaadje te plukken. Of hij gaat opvallend bij een dressoir of lage kast staan om er zogenaamd op te klimmen. Dat doet hij dan niet, maar staat ons wel aan te kijken of wij het wel zien…. Al met al valt het dus enorm mee met die stoute dingen.

Kamers aangepast

Wat betreft het kauwen op bladeren was het in zijn tijd als puppy wel een regelmatig terugkerende handeling. Al snel hebben wij de kamers waar Lauri regelmatig komt aangepast.