Speciaal voor Lauri hebben we de kamers aangepast waar hij regelmatig komt. Als puppy moest Lauri nog heel veel leren. En heel veel ontdekken. Uiteraard wilde hij graag op van alles klimmen en van alles proeven. We hebben dus wat maatregelen moeten nemen. We hadden ook telkens weer kunnen herhalen dat hij iets niet mocht, maar we hebben het ons eenvoudig gemaakt door de kamers een beetje aan te passen.

Planten

Er zijn planten die giftig zijn voor honden (veelal niet alleen voor honden). Sommige zijn écht heel giftig en andere zijn niet bepaald gezond te noemen. Als Puppy vond Lauri het leuk om op blaadjes en stengels van planten te knagen. Dus hebben we het internet afgezocht naar lijstjes met giftige en niet-giftige planten. Binnen enkele weken hadden we vrijwel overal de planten in alle kamers aangepast. Dus de dracaena’s en ficussen eruit en geldbomen en (goud)palmen erin.

Vloerkleden

Als je hondje (nog) niet zindelijk is, is het heel handig om een stenen vloer te hebben. Niet zo handig is het om daar vloerkleden op te hebben liggen. Die kleden waren dus al snel weg. Wat ook heel leuk blijkt voor honden (in ieder geval voor onze hond) zijn kleden met franjes. Op die touwtjes kun je lekker kauwen…. Pas sinds een half jaartje hebben we weer kleden liggen, zonder franjes. Ons hondje vindt het nu en dan toch wel lekker om daarop de liggen. Regelmatig ligt hij met zijn hoofd op een kleed en de rest op de plavuizen.

Speelgoed look-alikes

Wanneer je puppy bent krijg je hele leuke hondenspeeltjes, zoals pluche diertjes. Lauri vond als puppy pluche alpaca’s enorm leuk. Die moesten van hem vrijwel altijd in zijn nabijheid liggen. Dus is het niet zo raar dat AH-hamsters ook opeens in zijn bek zitten. Al onze knuffels zijn daarom verhuisd naar onbereikbare plaatsen. Sinds een jaartje laat hij echter alle knuffels, behalve zijn eigen speelgoed, met rust.

Zijn eigen stoel

Wie nog de televisieserie “All in the family” kent, weet wat ik bedoel als ik zeg dat Lauri zijn eigen “Archie Bunker” stoel heeft. Vlakbij het raam, op de eerste etage. Vanaf daar heeft hij een goed uitzicht op straat en bewaakt hij zijn domein. Als iemand anders daar gaat zitten blijft Lauri die persoon soms doordringend aankijken tot hij of zij opstaat.
Gelukkig hebben wij dik leren stoelen die wel tegen een stootje kunnen en eenvoudig zijn schoon te maken. Dat is ook wel nodig want soms lijkt het wel of hij het extra leuk vindt om door modder te lopen. Na het uitlaten maken we weliswaar zijn poten schoon, maar in zijn vacht blijft uiteraard nog heel wat achter. Dat vinden we dan terug op de vloer en stoelen. Fijn dat er stofzuigers bestaan…

Naast zijn eigen stoel ligt een dik kussen. Als hij snel over de armleuning van zijn stoel springt om langs lopende honden toe te spreken komt hij zachtjes op zijn poten terecht. En nu en dan vindt hij het heerlijk om daar gewoon te liggen.

Nog meer aangepast in de kamers

Losliggende snoeren hebben we zoveel mogelijk weggewerkt. Waar dat niet kon hebben we er een plastic (flexibele) buis omheen gedaan. Zoals met vrijwel alle maatregelen blijken deze later niet meer nodig. Lauri laat nu alle kabels met rust.

Naast een dik kussen bij zijn favoriete stoel bij het raam ligt er ook één bij de schuifpui aan de andere kant van de kamer. Naast de eettafel ligt een mandje waar hij altijd in ligt als wij aan het eten zijn.

Meer kamers aangepast

Ook andere ruimtes hebben de nodige aanpassingen gekregen. In de gang, het kantoor, het magazijn en de hobby kamer (allemaal op de parterre) liggen mandjes en hebben we kleine voorwerpen buiten zijn bereik gebracht. Dat geldt ook voor de slaapkamer en de logeerkamer. Op iedere etage is een bakje vers water aanwezig.

Zowel de achtertuin als het terras vóór het huis zijn voorzien van hekken en poorten. Bovendien zicht tegen de spijlen van de hekken gaas. Toen Lauri klein was paste hij tussen de spijlen van de hekken en zou dus eenvoudig weg kunnen lopen. Nu hij groter is past hij er niet meer doorheen, maar dat gaas houdt ook katten en andere dieren tegen en is dus best wel praktisch. Op veel plaatsen laten we dat dus zitten.
De achtertuin heeft enkele stroken gras. In de zomer zetten we daar wat uitdagingen voor hem neer, zoals een hoepel, latten om overheen te springen en slalom paaltjes. Uiteraard staat er dan ook een hondenzwembadje. Ook heet leuk is de watermat. Dat is een mat met een opblaasbare dikke rand met gaatjes. Je sluit er de tuinslang op aan en dan ontstaat er een soort fontein. Heerlijk als het heel wam is.

Honden vinden het blijkbaar leuk om te graven. Wat ze precies zoeken heb ik nooit kunnen ontdekken, maar Lauri graaft kale plekken in het gras verder uit. Nu en dan ligt hij dan lekker te rollen in de aarde; hij lijkt dan wel een varkentje. Jaarlijks herstellen we de boel en kan hij het volgende jaar weer zijn gang gaan.